หลังจากหลอกษมาออกมาจากเกาะยานกได้ แลงก็ลอบขึ้นเกาะโดยขนอาวุธมาด้วย และลูกน้องโศภีอีกส่วนหนึ่งก็ปลอมตัวเป็นชาวประมง นำเรือมาขอหลบพายุที่เกาะยานก หลังจากผ่านการตรวจสอบของกูซอเห็นว่าไม่มีอาวุธแล้ว ก็ให้คนงานของเกาะคอยจับตาดูไว้ ตกกลางคืนลูกน้องโศภีก็มอมเหล้าคนของษมา ก่อนที่แลงจะนำอาวุธมาแจกให้ทุกคน ษมาโทรฯ บอกวารีว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ษมาจะกลับเกาะทันทีแต่สาระวารีเป็นห่วงบอกให้กลับพรุ่งนี้เช้า ระหว่างนั้นไฟฟ้าก็ดับพรึ่บ ทั้งเกาะด้วยฝีมือของแลง ก่อนที่จะกระจายกำลังบุกเข้าบ้าน อรุณฉายคอยดูสาระวารีให้อยู่แต่ในห้อง ขณะที่สาระสะมาออกมาช่วยคนงานและกูซอจุดเทียน กูซอขอตัวไปดูเครื่องปั่นไฟ เปิดโอกาสให้แลงเข้าประชิดตัวสาระสะมาได้ เพราะคิดว่าเป็นสาระวารี ขณะเดียวกันลูกน้องของษมาที่ดูแลอยู่บนบ้านก็ถูกคนของโศภีเล่นงานจนสลบไปหลายคน ส่วนผู้หญิงก็ถูกจับมัดไว้ ษมาร้อนใจสั่งจันเลาเตรียมเรือจะกลับเกาะยานกทันที จันเลาว่าคนร้ายอาจหลอกให้ตายใจและเล่นงานตอนกลับเกาะได้ แต่ถึงจะเป็นอย่างที่จันเลาคาดการณ์เขาก็ต้องไปอยู่ดี แม้ที่เกาะยานกจะมีพิพัชคอยดูแลอยู่ก็ตาม “ฉันรู้ แต่ฉันเป็นห่วงวารี นาทีนี้ฉันไว้ใจตัวเองมากที่สุด” จันเลารู้ว่าทัดทานไม่สำเร็จแน่ “งั้นขอเวลาผมเคลียร์พื้นที่ก่อนได้มั้ยครับ แล้วคุณษมาค่อยกลับ” “เสียเวลาใช่เหตุ ต่อให้เป็นกับดักจริง ๆ ยังไงฉันก็ต้องไปเดี๋ยวนี้” ษมาเดินนำไปขึ้นรถ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จันเลาถอนใจออกมา รีบตามไปคุ้มกันษมา พร้อมยกโทรศัพท์มือถือกดโทรฯ ออกเพื่อสั่งงาน สาระวารีร้อนใจกระสับกระส่าย เพราะสาระสะมายังไม่กลับเข้ามา อรุณฉายพยายามปลอบใจว่าหากมีอะไรสาระสะมาก็คงร้องลั่นบ้าน และยิ่งเงียบ ๆ แบบนี้เสียงดังลั่นเกาะแน่ แต่สาระวารีก็ยังไม่คลายกังวลใจ เสียงเคาะประตูดังขึ้น อรุณฉายจะเดินไปเปิดประตู แต่สาระวารีห้ามไว้อย่างระวังตัว สาระวารีตะโกนถามแต่ไม่มีเสียงตอบ และต้องตกใจเมื่อประตูถูกกระแทกจากด้านนอก สาระวารีคว้าแจกันไว้เป็นอาวุธ ที่หน้าห้อง ลูกน้องโศภีพยายามกระแทกประตู แต่เงามืด ๆ ของพิพัชปรากฏขึ้นด้านหลังลูกน้องโศภี ทันใดนั้นเอง พิพัชก็ปาดมือเข้าหักแขนกดอัดเข้ากำแพงแย่งอาวุธในมือ ขณะที่ลูกน้องษมาอีกคนก็ประชิดตัวเอาปืนจ่อลูกร้องโศภีอีกคนไว้ สาระวารีเปิดประตู แต่ในมือยังกำอาวุธแน่น พิพัชเข้ามาในห้องและว่าจับคนร้ายได้แล้ว แต่ขอให้วารีอยู่แต่ในห้อง สาระวารีถามถึงสาระสะมา เพราะสาระสะมาช่วยเด็กจุดเทียนอยู่ในครัว พิพัชร้อนใจรีบออกไปโดยล็อกประตูให้เสร็จสรรพ สาระวารีจะตามแต่อรุณฉายดึงไว้ สาระวารีถอนหายใจเป็นห่วงพี่สาวมาก สาระสะมาถูกแลงล็อกตัวจากข้างหลัง พอรู้ว่าเป็นแลงก็พยายามเกลี้ยกล่อม “แอบเข้ามาอาจจะง่าย แต่คิดจะลักพาตัวฉันออกไป มันไม่ง่ายหรอก คุณษมาวางคนไว้ทั่วเกาะไปหมดแล้ว” แลงหัวเราะเยาะ “แล้วใครว่ากูจะลักพาตัวมึงไปจากที่นี่ล่ะ” สาระสะมาหน้าเสียไป สัมผัสได้ว่าแลงคิดทำร้ายตนมากกว่า แลงส่งเสียงรอดไรฟัน “ไอ้ดิตถ์กับนังโศภีตะหากที่อยากได้ตัวมึงเป็นประกัน แต่สำหรับกู กูอยากฆ่ามึง ฆ่าให้ตายอย่างทรมานเหมือนพี่สาวกู” สาระสะมากลัว ขนลุกซู่ แต่ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงพิพัชบอกให้แลงทิ้งปืน หันไปก็เห็นพิพัชเล็งปืนจ่อแลงไว้ แลงรีบเอาสาระสะมามาบังตัวเองไว้ “อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นกูฆ่าอีนี่ตายคามือแน่” แลงล็อกคอสาระสะมาแน่นกว่าเดิม สาระสะมาร้องออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนที่แลงจะลากสะมาถอยหลังไป พิพัชก็จ่อปืนเดินตาม แลงพาสาระสะมาถอยออกมาที่สวนนอกบ้าน พิพัชเดินคุมเชิงมาตลอด แลงมองหาพรรคพวกแต่ไม่เห็น พิพัชบอกพวกของแลงถูกจับไว้หมดแล้ว แลงหน้าเสียที่รู้ว่าแผนการทุกอย่างล้มเหลว สาระสะมาบอกให้ปล่อยเธอเพราะแลงหนีไม่รอดแน่ แลงว่าหากเขาตายสาระสะมาก็ไม่รอดเหมือนกัน พิพัชตัดสินใจหลอกล่อ ตั้งปืนเล็งใส่หัวแลง บอกวัดกัน แลงเริ่มกลัว เสียขวัญเมื่อเห็นพิพัชเอาจริง ทันใดนั้นเอง สาระสะมาก็ฉวยโอกาสแย่งปืนจากแลง ขณะที่พิพัชพุ่งเข้าเล่นงานแลงทันทีแบบไม่ปล่อยให้เสียโอกาส สาระสะมาหลุดจากการจับกุมหนีออกมาได้ แลงและพิพัชเข้าต่อสู้ระยะประชิด ขณะทั้งคู่กำลังต่อสู้แย่งชิงปืนและความได้เปรียบกันอยู่นั้น ลูกน้องษมาก็ตามเข้ามาช่วยได้ทัน คนนึงไปคุ้มกันสาระสะมา อีกคนไปช่วยพิพัช ตั้งท่าเล็งปืนยิงใส่แลง ในจังหวะที่แลงเสียหลักล้มไปกับพื้น แต่พิพัชสั่งห้ามยิงก่อนตวัดเท้าเตะปลายคางแลงจนล้มหงายไป พิพัชต้องการจับเป็น เพื่อใช้แลงเป็นพยานเอาผิดตัวผู้บงการ ดิตถ์และพวกกระจายกำลังซุ่มรอจังหวะอยู่ที่ท่าเรือ ลูกน้องษมาที่ถูกส่งมาเคลียร์พื้นที่ล่วงหน้า ถูกยิงตายจนเกลี้ยง รถของษมาเข้ามาจอด ษมา จันเลา และลูกน้องลงจากรถ ระแวดระวังตัว ดิตถ์ชักปืนออกมายิงใส่ษมาทันที แต่กระสุนเฉี่ยวไป ษมา จันเลา และลูกน้องรีบชักปืนออกมา แล้วหาที่กำบังยิงสู้ทันที ในขณะที่พวกดิตถ์ระดมยิงไม่ยั้ง ไฟฟ้าที่เกาะยานกสว่างขึ้นแล้ว แลงถูกจับมารวมกับพรรคพวกที่โถงกลางบ้าน โดยมีพิพัช สาระสะมา กับบรรดาลูกน้องษมายืนล้อมอยู่ “เตรียมตัวเข้าไปอยู่ในคุกเถอะไอ้แลง ไอ้เนรคุณ” พิพัชจ้องหน้า แลงกลัวมาก แต่ฟอร์มพูดเสียงดังข่ม “ถึงฉันติดคุก เจ้านายแกก็ไม่รอดหรอก ป่านนี้โดนพวกคุณดิตถ์ถล่มตายคาท่าเรือไปแล้ว” พิพัชและสาระสะมาสบตากัน พิพัชโทรฯหาษมาแต่ไม่ยอมรับสาย พิพัชโทรฯ หาจันเลาก็ไม่รับสายอีก สาระวารีแอบฟังการสนทนาอยู่ที่มุมโถง สีหน้าเป็นห่วง สาระวารีรีบเดินออกไปทางหลังบ้านตรงไปที่ท่าเรือ กูซอซึ่งเดินตรวจตราอยู่เห็นเข้าก็ถาม สาระวารีบอกให้กูซอเอาเรือออกเพราะจะไปหาษมาที่ตราด กูซอทำท่าจะไม่ไปเพราะติดคำสั่งพิพัช สาระวารีบอกจะขับไปเอง กูซอตัดสินใจหันไปบอกเด็กดูแลเรือให้รีบไปบอกพิพัช ส่วนเขาจะขับเรือช้า ๆ เพื่อถ่วงเลาให้พิพัชตามไปทัน ษมา จันเลา และพวกลูกน้องกำลังยิงต่อสู้อย่างดุเดือด แต่พวกดิตถ์มีมากกว่า และระดมยิงจนโอบล้อมคนของษมาได้ ดิตถ์กำลังฮึกเหิม เพราะเป็นฝ่ายได้เปรียบจึงตะโกนสั่ง “ใครฆ่าไอ้ษมาได้กูมีรางวัลค่าหัวให้” ลูกน้องดิตถ์มีกำลังใจระดมยิงไม่ยั้ง ษมาจะยิงตอบโต้แต่กระสุนของตนหมด จันเลายิงคุ้มกันษมาให้ถอยหลบไปอีกทาง ส่วนลูกน้องก็ยิงคุ้มกันให้ษมา จันเลาและเหล่าลูกน้องคุ้มกันษมา ล่าถอยหนีไปในซอย พวกดิตถ์ยิ่งได้ใจ ยิ่งล่าอย่างหนัก ทันใดนั้นเอง ก็มีกระสุนยิงมาจากทางด้านหลัง จนดิตถ์กับลูกน้องหลบกันกระเจิง ดิตถ์หันไปมองตาเบิกโพลง ตกใจมาก เพราะมีตำรวจกลุ่มใหญ่ตลบหลังเข้ามาช่วยษมา ลูกน้องดิตถ์ยิงตอบโต้ไป จันเลาและลูกน้องคุ้มกันษมามาอยู่จุดที่ปลอดภัย จันเลาถอนหายใจอย่างโล่งอก “ผมบอกแล้วว่าแผนการคุณเสี่ยงเกินไป” “แล้วมันสำเร็จมั้ยล่ะ จับได้ยกแก๊งเลย” ษมาสะใจ ลูกน้องดิตถ์ถูกตำรวจคุมตัวมารวมกัน ษมาเดินนำกลับไปหาตำรวจ พร้อมยกมือเหนือหัวสองมือกลัวจะมีการเข้าใจผิด เพราะบริเวณนั้นมันมืด ๆ จันเลาและลูกน้องเดินตามประกบคุ้มกันษมา ยกมือสองมือเหนือหัวตามษมา พอถึงตำรวจก็เอามือลง “นายดิตถ์ล่ะครับ จับตัวมันได้มั้ย” ษมากวาดตามองลูกน้องดิตถ์ที่โดนจับ แต่ไม่เห็นตัวดิตถ์ จันเลาซึ่งเดินฉีกไปสำรวจก็กลับเข้ามาบอกว่าไม่พบตัวดิตถ์ ทำให้ษมาเจ็บใจมาก รอดไปได้อีกแล้ว กูซอขับเรือช้า ๆ จนสาระวารีสงสัยเพราะปกติกูซอชำนาญเส้นทางมาก แต่ทันใดนั้นก็มีเรือเร็วแล่นมาขนาบข้าง กูซอยิ้มดีใจคิดว่าพิพัชตามมา แต่ผิดคาด เป็นเรือของลูกน้องโศภี เอาปืนจี้ให้หยุดเรือและขึ้นมาบนเรือ พร้อมกับชกกูซอตกน้ำไป ก่อนจะจับตัวสาระวารีมัดมืดมัดปากและเรือทั้งสองลำก็แล่นหายไป กูซอกลับมารายงานพิพัชที่เกาะว่าสาระวารีถูกจับตัวไป สาระสะมาเป็นห่วงน้องสาวมาก ษมาโทรฯ หาพิพัชพร้อมกับบอกเรื่องจับดิตถ์ได้ยกแก๊งตามแผน แต่ตัวดิตถ์หนีรอดไปได้ แต่มีหลักฐานแน่นหนาเอาโทษดิตถ์ได้แน่ และให้ษมานอนที่รีสอร์ท
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น